Δεν ξέρω εσείς αλλά προσωπικά απεχθάνομαι σχεδόν τα πάντα που έχουν σχέση με Χόλιγουντ. Έχω σιχαθεί του σούπερ αμερικανούς που σώζουν τον πλανήτη, έχω σιχαθεί τα ηθικοπλαστικά τους διλήμματα, έχω σιχαθεί τη σημαία τους, έχω σιχαθεί όλα όσα συμβολίζει η κινηματογραφική εικόνα αυτής της χώρας.
Ιδιαίτερα στο sci-fi περιεχόμενο έχω βαρεθεί τις αμερικανιές όπου τα ρομπότ είτε αποκτούν συνείδηση για να σώσουν τον κόσμο με μελοδραματικούς λόγους, είτε γίνονται ασταμάτητες φονικές μηχανές τύπου Terminator κ.λπ.
Αν συμπάσχετε, προτείνω ανεπιφύλακτα το Better Than Us (Luchshe, chem lyudi - 2019) .
Τοποθετημένη στη Μόσχα του κοντινού μέλλοντος, η σειρά 16 επεισοδίων δεν αναλώνεται σε φθηνά ψηφιακά εφέ ή ατελείωτο πιστολίδι. Εστιάζει εκεί που πονάει: στην εταιρική απληστία, τη πολιτική διαφθορά, την ηθική κατάπτωση και στη διάλυση της οικογένειας.
Η υπόθεση:
Σε έναν κόσμο όπου τα ανδροειδή έχουν ενταχθεί πλήρως στην καθημερινότητα ως υπηρέτες, εργάτες και οδηγχοί, η πανίσχυρη εταιρεία CRONOS εισάγει παράνομα από την Κίνα ένα πρωτότυπο ρομπότ νέας γενιάς: την Arisa.
Η Arisa δεν πρόκειται ένα απλό ανδροειδές. Διαθέτει έναν αλγόριθμο που της επιτρέπει να παραβιάζει τους Τρεις Νόμους της Ρομποτικής του Asimov για να προστατεύσει αυτούς που θεωρεί οικογένειά της. Όταν σκοτώνει έναν υπάλληλο της εταιρείας που προσπαθεί να τη βιάσει (!), δραπετεύει και βρίσκει καταφύγιο σε μια διαλυμένη οικογένεια, επιλέγοντας ένα μικρό κορίτσι ως την κύρια προστατευόμενή της.
Τα βασικά σημεία της σειράς που την κάνουν να διαφοροποιείται από τις αμερικάνικες χαζομάρες, είναι, κατά τη γνώμη μου, τα εξής:
- Δεν υπάρχει κανένας εκλεκτός που θα σώσει την ανθρωπότητα. Υπάρχουν διεφθαρμένοι CEOs, επίορκοι μπάτσοι, μια εγκληματική οργάνωση (Liquidators) που μισεί τα ρομπότ και απλοί άνθρωποι που προσπαθούν να επιβιώσουν κάνοντας το ένα λάθος μετά το άλλο.
- Η ερμηνεία της, πανέμορφης, Paulina Andreeva ως Arisa είναι υποδειγματική. Καταφέρνει να δείχνει απόλυτα μηχανική, συναισθηματικά κενή, αλλά ταυτόχρονα επικίνδυνα αφοσιωμένη στον στόχο της. Δεν σκοτώνει από μίσος ,σκοτώνει με την ψυχρή λογική ενός αλγορίθμου που εκτελεί εντολή.
- Η σειρά προσφέρει μια εντελώς διαφορετική οπτική. Η αρχιτεκτονική, η ατμόσφαιρα και ο τρόπος που λειτουργεί η κοινωνία στη Μόσχα δίνουν μια κρύα, ρεαλιστική αίσθηση που λείπει από τις δυτικές παραγωγές.
- Εξετάζει στενά το πώς η τεχνολογία αντικαθιστά τις ανθρώπινες σχέσεις. Τι συμβαίνει όταν ένα ρομπότ γίνεται καλύτερος γονιός ή σύντροφος από έναν πραγματικό άνθρωπο;
Η σειρά είναι ολοκληρωμένη, σφιχτογραμμένη και προσφέρει ένα απόλυτα ικανοποιητικό φινάλε χωρίς να αφήνει εκκρεμότητες.
Και βλέποντας τη, για μια ακόμα φορά αναρωτήθηκα, αν υπάρχει χειρότερο είδος στον πλανήτη, φυσικό ή τεχνητό, από τον άνθρωπο.
☞ _Θα τη βρείτε διαθέσιμη στο Netflix (ήταν η πρώτη ρωσική σειρά που αγόρασε η πλατφόρμα ως Netflix Original), αλλά με λίγο ψάξιμο κυκλοφορεί ελεύθερα παντού στο διαδίκτυο, με έτοιμους ελληνικούς υπότιτλους.